Klawisze Dostępu

Klawisze Dostępności

Zamiast klawisza Alt możesz użyć H

Księga Identyfikacji Wizualnej
Facebook

Pierwsza pomoc

ZASADY UDZIELANIA POMOCY PRZEDLEKARSKIEJ

Znajomość sposobów udzielania pierwszej pomocy jest zawsze potrzebna, a wyjątkowego znaczenia nabiera w razie masowych strat sanitarnych, jakie mogą zaistnieć w rejonach porażenia. Podstawowym zadaniem pierwszej pomocy jest utrzymanie przy życiu poszkodowanego oraz zapobieżenie dalszym powikłaniom.

Pomoc ta może obejmować następujące zabiegi:

  • zabezpieczenie poszkodowanego przed dodatkowymi urazami,
  • zatamowanie krwawienia (doraźny opatrunek uciskowy),
  • zapewnienie drożności dróg oddechowych (usunięcie ciał obcych z ust),
  • sztuczne oddychanie metodą "usta-usta" i "usta-nos",
  • zewnętrzny masaż serca,
  • założenie opatrunku na miejsce zranienia,
  • uruchomienie złamań (za pomocą środków podręcznych),
  • oczyszczenie skażonych powierzchni ciała i odzieży,

Wykonanie czynności składających się na pierwszą pomoc zmniejsza śmiertelność, zapobiega ciężkim powikłaniom (wstrząsom, zakażeniom).

ZŁAMANIA KOŚCI KOŃCZYN, ZWICHNIĘCIA I SKRĘCENIA STAWÓW

Pierwsza pomoc polega na:

  • unieruchomieniu kości i stawów w celu uniemożliwienia ruchów w uszkodzonych stawach lub miejscach złamań, ograniczenia ruchów mięśni,
  • wykonując unieruchomienie kończyny z powodu złamania kości, należy unieruchomić dwa stawy sąsiadujące ze złamaniem (powyżej i poniżej miejsca złamana),
  • w przypadku zwichnięcia lub skręcenia stawów wystarczy unieruchomienie uszkodzonego stawu,
  • do unieruchomienia używamy: szyny Kramera, deski, laski, kije, które powinny być owinięte miękkim materiałem,
  • w przypadku braku środków unieruchamiających można uzyskać częściowe unieruchomienie przymocowując: - uszkodzoną kończynę dolną do zdrowej,
  • uszkodzone ramię do tułowia.

RANY

Rozróżniamy rany: cięte, kłute, szarpane, tłuczone, kąsane, postrzałowe.

Pierwsza pomoc polega na:

  • nałożeniu opatrunku (kilka warstw gazy jałowej, na to warstwę waty lub ligniny, wszystko to okręcamy opaską gazową lub chustą trójkątną),
  • przed nałożeniem opatrunku oczyścić okolice rany z widocznych zanieczyszczeń.

OPARZENIA

Przed przystąpieniem do udzielania pomocy należy:

  • odsłonić miejsce oparzone zdejmując delikatnie lub rozcinając odzież, przylepionej odzieży nie wolno odrywać od skóry, a okroić wokół oparzenia,
  • zdjąć z miejsc oparzonych obrączki, pierścionki, bransolety, naszyjniki itp.,
  • rozpocząć chłodzenie oparzonych miejsc chłodnym płynem (zimną wodą) i kontynuować to co najmniej 10 min. Nie można dopuścić jednak do wychłodzenia ratowanego - przy dużej powierzchni oparzonej, chłodzenie przerwać wcześniej,
  • oparzone miejsce chronić przed kontaktem z ziemią, osłonić jałowym opatrunkiem (oparzenia twarzy nie muszą być osłaniane),
  • w razie braku jałowego opatrunku użyć czystego prześcieradła lub folii z rolki,
  • zapewnić szybką pomoc medyczną.

ATAK SERCA

Osoba z atakiem serca może się skarżyć na ból w klatce piersiowej, promieniujący do barków i rąk (zwłaszcza lewej), a także na uczucie gniecenia w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu:

  • chory kurczowo ściska z bólu klatkę piersiową, ma trudności w oddychaniu, jest blady i zlany zimnym potem. Może się też przewrócić. Sprawdzamy obecność oddechu oraz tętno i w razie potrzeby rozpoczynamy resuscytację,
  • jeśli chory jest przytomny, sadzamy go z nogami zgiętymi w kolanach. Rozpinamy ciasne części garderoby, staramy się go uspokoić. Jak najszybciej zawiadamiamy pogotowie lekarskie zaznaczając, że istnieje możliwość zawału serca,
  • co kilka minut kontrolujemy obecność tętna i stan ogólny chorego. Otwieramy okno, zapewniając dopływ świeżego powietrza. Staramy się zachować spokój i utrzymać gapiów z dala od chorego,
  • jeśli chory ma przy sobie odpowiednie leki, np. stosowane w chorobie niedokrwiennej serca, to powinien je przyjąć zgodnie z wcześniejszymi zaleceniami. Czasami pomocne jest podanie kwasu acetylosalicylowego (Aspirin, Polopiryna) rozpuszczonego w szklance wody lub w tabletkach do rozpuszczenia w ustach. Obserwujemy chorego i zapamiętujemy zachodzące zmiany.

 

Nasze informacje mogą się okazać cenne dla przybyłego lekarza.

drukujDrukuj poleć znajomemuPoleć znajomemu zapisz jako pdfZapisz jako PDF
Stronę redagował: Jerzy Ratajczak 2013-01-08 09:28
na górę strony wstecz

Kalendarium

PnWtŚrCzPtSbN
Zapowiedzi wydarzeń Dodaj wydarzenie